Bindend advies GcZ, 10 februari 2026, SKGZ202500081

Uitspraak

Verzoekster heeft aan de commissie verzocht te bepalen dat de ziektekostenverzekeraar gehouden is de kosten van de behandeling in Duitsland, bestaande uit een diagnostisch onderzoek en een operatie, te vergoeden. Volgens de ziektekostenverzekeraar bestaat geen aanspraak op vergoeding van de in Düsseldorf uitgevoerde operatie, omdat de zorg niet voldoet aan de ‘stand van de wetenschap en praktijk’. De ziektekostenverzekeraar is bij nader inzien wel bereid vergoeding te verlenen voor het in Leipzig uitgevoerde echodoppleronderzoek. De commissie overweegt dat uit de reactie op het tariferingsverzoek blijkt dat de met dit onderzoek gemoeide kosten niet onder de Duitse sociale ziektekostenverzekering vallen. Daarom dient de ziektekostenverzekeraar de vergoeding op basis van het Nederlandse tarief, en overigens met inachtneming van de voorwaarden van de zorgverzekering, te bepalen. De commissie volgt het advies van het Zorginstituut dat de in Düsseldorf uitgevoerde operatie niet voldoet aan de ‘stand van de wetenschap en praktijk’. Verzoekster kan daarom geen aanspraak maken op vergoeding van de hiermee gemoeide kosten ten laste van de zorgverzekering en de gevraagde toestemming op grond van Verordening (EG) nr. 883/2004 werd haar terecht geweigerd. Voorts is niet gebleken dat sprake is van het ongelijk behandelen van identieke gevallen. Tot slot slaagt het beroep op artikel 6:248, tweede lid, BW niet, omdat niet wordt voldaan aan de criteria uit het zogenoemde Bosentanarrest van de Hoge Raad. Voor zover nog in geschil wordt het verzoek daarom afgewezen.