Hoortoestel compleet met oplader

Sanne is onlangs met pensioen gegaan. Maar ze zit allesbehalve stil. Ze kent veel mensen, zet zich in voor anderen, werkt als vrijwilliger voor een milieuorganisatie. Helaas gaat dat steeds lastiger. Ze verstaat mensen alleen als die recht tegenover haar zitten. En als er geen mensen omheen staan te praten. Sanne merkt dat ze liever niet naar drukke bijeenkomsten gaat en vergaderingen overslaat. Dat is eigenlijk niets voor haar, mensenmens als ze is.

Audiciens hebben vaak overeenkomsten met alle zorgverzekeraars

Ze besluit langs te gaan bij de hoorwinkel. Ze kent de mensen die er werken en vertrouwt ze. Bovendien is de zaak aangesloten bij een grote landelijke keten, dus dan zit het met de vergoeding ook wel goed, denkt Sanne. Ze heeft maar een paar eisen. Eén daarvan is dat het een oplaadbaar hoortoestel moet zijn. Ze heeft een grondige hekel aan wegwerpspullen en al helemaal aan batterijen. Zo slecht voor onze leefomgeving! Geen probleem, zegt de audicien. Ze zoeken samen een passend toestel uit, dat prima zit en goed voldoet. Ze kan weer deelnemen aan gesprekken!

Helaas zit er een addertje onder het gras. Voor de oplader ontvangt zij een aparte rekening; het blijkt dat ze deze zelf moet betalen. Dat apparaat kost maar liefst € 149,00. Zo’n oplader valt niet onder de verzekering, had de audicien inderdaad gezegd, maar Sanne had het idee dat dat een vergissing moest zijn. Wat heb je immers aan een oplaadbaar toestel zonder oplader? Ze neemt contact op met haar zorgverzekeraar, maar die verwijst haar naar de audicien. De audicien zegt dat niet hij, maar de zorgverzekeraar hier over gaat. Bij herhaalde navraag antwoordt die laatste dat de oplader niet vergoed wordt. Wat nu?

Als verzekerde heb je recht op een functionerend hulpmiddel

Sanne neemt contact op met de Ombudsman Zorgverzekeringen. Ze voelt zich van het kastje naar de muur gestuurd. Bovendien kan het volgens haar niet kloppen dat ze geen vergoeding krijgt voor de oplader. De Ombudsman ziet dit vaker. Sanne heeft gelijk. Een verzekerde heeft recht op een functionerend hulpmiddel. En om te functioneren heeft een oplaadbaar hoortoestel een oplader nodig. Dat hebben het Zorginstituut Nederland en de Geschillencommissie Zorgverzekeringen herhaaldelijk uitgesproken.

Het moet dan wel gaan om een toestel dat voor vergoeding in aanmerking komt. Dat wil zeggen: een toestel in de categorie die bij het gehoorverlies van betrokkene past. Het toestel moet bovendien zijn opgenomen in de Hoortoestellen Database die hoort bij het landelijk vastgestelde Protocol Hoorhulpmiddelen 2.0. Ongeveer een derde van de meer dan duizend toestellen in die database is oplaadbaar. Dan hoort de oplader dus ook te worden vergoed door de verzekeraar. 

De verzekeraar biedt excuses aan en vergoedt het hoortoestel

De Ombudsman schrijft een brief aan de zorgverzekeraar van Sanne, met onderbouwde uitleg van de geldende regels. De verzekeraar begrijpt dat er een vergissing is gemaakt. Hij biedt zijn excuses aan en vergoedt de oplader na ontvangst van de nota alsnog. Sanne is blij dat ze in actie is gekomen. Niet alleen voor zichzelf, maar voor iedereen die een hoortoestel nodig heeft en graag een oplaadbaar toestel wil, om welke reden dan ook.